Her zaman gözlerinin içi gülerdi. Herkes tarafından çok sevilirdi. Tertemiz bir öğretmenlik yaşamı vardı. Şehit Mehmet Günenç Lisesi mezunuydu. Başta bu okul takımın futbol takımı olmak üzere daha sonra da çeşitli takımlarda forma giymişti. Okul yıllarında atletizm sporu da yapmıştı.

Levent Tavgaç’ı aniden kaybettik.

Zaman zaman çeşitli konularda yüz yüze veya telefonla görüşürdük.

Yıllar önce, “Özel HATEM Anadolu Sağlık Meslek Lisesi Müdürü olarak görev yaptığı dönemde, “Önder Ağabey, seni ve Ahmet Pesen’i, kariyer günleri kapsamında okulumuza davet etsek, gelip öğrencilerimize gazetecilik mesleğini anlatır mısınız?” demişti. Seve seve gittik ve öğrencilerle buluştuk.

Bandırmaspor Kulübü ile de çok iyi ilişkileri vardı. Bordo-beyazlı takımın eski futbolcularını da çok iyi tanır, onlar Bandırma’ya geldiklerinde mutlaka yanlarında bulunmaya özen gösterirdi.

Güzel insandı, Levent Tavgaç. Kimseyle kavga ettiğini, tartıştığını görmedim, duymadım.

Biri Türk Dili ve Edebiyatı, diğeri müzik öğretmeni olan iki kızıyla gurur duyardı. Onların başarılarını zaman zaman sosyal medyadan paylaşırdı. Torununa kavuşmanın da mutluluğunu yaşıyordu.

Yaşamı çok seviyordu, sevgili Levent kardeşim. Başta spor olmak üzere kültür-sanat ve sosyal yaşamın her zaman içindeydi.

Cahit Sıtkı Tarancı, şöyle diyor, dizelerinde:

“Şayet ölürsem,

Helalleşmeye vakit kalmadan,

Hatırdan çıkarmayın beni,

Dünyaya benden selâm olsun

Her nefes alıp verişiniz”

Biz de Levent Tavgaç’ı hep o güler yüzüyle hatırlayacağız.

Nur içinde yatsın.

Yazıma, İnan Durak Taş’ın, “Mutluluk” isimli dizeleriyle son veriyorum.

“Mutluluğu büyük şeylerde arama

Sabah kalkabildin mi yardımsız, yataktan

Gidebildin mi köşedeki fırına sıcak ekmek almaya

İçebildin mi çayını kendi ellerinle

Görebildin mi bahçende yeni açan bir çiçeği

Ağrımadı değil mi bugün hiçbir yerin

Aklın başında, sevdiklerin de yanındaysa

Ne önemi var yaşının, boş ver, yaşa gitsin!”